Unha Leituga en apuros

"Cando era novo aprendéronme dúas cousas que non podo esquecer:

-que todos tiñamos garantida a seguridade

-e que a Terra é redonda.

Gastei moito tempo pensando nestas dúas cousas e decidín ir na procura da verdade.

Pechei os ollos... e cando os abrín deime conta de que:

-non todos temos garantida a seguridade

-e que a Terra non é redonda.

Para moitos de nós... é costa arriba."

Pepe Carrasco, director de 'La Tierra no es redonda'. 2007.

chúzame

No Comments »

Así que dende o vindeiro sábado (dous días, dende o momento no que escribo isto) serei máis compostelá que miñorana.

Se queredes saber máis sobre o que andarei a facer:

http://www.festivalamal.es/

 ... ou seguide atentos ao voso blogue favorito :P

so close, no matter how far...

chúzame

1 Comment »

This love isn't good unless it's me and you.

Porque estás aí, e iso é o que importa.

chúzame

1 Comment »

Non fun alí a remata-los estudos de violín
Tampouco cando quería estudar Dereito
Nin cando quixen facer Historia ou Filoloxía Galega
Non fun face-lo segundo ciclo da carreira coma pensara nun comezo
Nin a continua-la miña andaina universitaria con Xornalismo

...e agora, de forma imprevista e inesperada, o día 20 comezo a miña andaina laboral aí. Estabamos condenadas, Compostela. Algún día ía ser, e son moi paciente.

Por favor, se precisades unha compañeira de piso (simpática, intelixente e limpa :P) ou sabedes de alguén que precise reencher un piso, avisádeme!! Que teño 10 días para atopar onde durmir, ou terei que ir baixo unha ponte

chúzame

1 Comment »

Este blog debe de te-lo síndrome do can abandonado no verán.

O certo é que debería ter escrito máis estes días, pero o verán incita á pereza e a saír máis do normal, así que pídovos desculpas aos que vos pasedes por aquí de cando en cando esperando novas e atopedes unha entrada escrita hai un mes.  Non é que este mes teña sido especialmente movido, nin marchei de viaxe a lugares exóticos, simplemente estou tentando reorganiza-la miña vida, quedar cos meus amigos e ir a algún que outro concerto, que é o mellor que se pode facer no verán :)

Así que se non sabedes de min podedes facer dúas cousas: pensar que estou a pasar un verán incrible, ou pasarvos por www.fotolog.com/leituga

Vémonos nos bares!

chúzame

2 Comments »

...xa chegou. E con el, Vincios (e a miña exaltación pondalista de todo o que me rodea), o rencontro cos meus amigos (botábavos taaaanto de menos!), os mosquitos, a suor e os concertos. Mañán toca Cultura Quente (aínda que de ter sido un pouco máis rica, estaría no SummerCase coa raparigha :P) e escoitar cancións en directo tan boas coma a que vos deixo ao final. Polo demais, veño de rematar dous libros completamente diferentes, En tiempo de prodigios (Marta Rivera de la Cruz), que me decepcionou moito, e Maus, de Art Spiegelman. Levaba tanto tempo detrás dese libro que literalmente o devorei en 24 horas. Agora quédanme V de Vendetta (agasallo do meu irmán) e os test da autoescola que me traen de cabeza. Quen sabe, quizais a final de mes estea máis preto ca nunca de andar motorizada!. ... hoxe pasoume unha cousa curiosa. Levei a revelar un carrete, pensando que o que contiña era producto dos meus paseos bilboetas coa Lomo, e cal foi a miña sorpresa hoxe, ao ilo recoller, cando vexo que as fotos eran da voda da miña curmá, que tivo lugar hai aproximadamente tres anos. O que fai deixa-las cousas metidas nos caixóns e marchar a vivir a outra parte! E ben, para rematar este post intrascendente, unha cancionciña cortesía de Marta:

A pasalo bomba!!

chúzame

3 Comments »

Zapatero vén de anunciar hoxe a que supoño que será a derradeira remodelación do seu goberno nesta lexislatura. Alédome de que saian do Goberno Trujillo e Carmen Calvo, porque vaia ministras! Entre as medidas ineficaces da primeira (e as zapatillas para buscar piso) e o afán de ser 'guai' da segunda... manda truco.

Os que entran (ou cambian de carteira) son os seguintes:

Cultura será dirixida por César Antonio Molina, o director do Instituto Cervantes. Ogallá se note o cambio.

Vivenda, vaise Trujillo e entra Carme Chacón. A verdade, espero que o faga mellor que a primeira (tampouco é difícil), pero non sei... a min C.Chacón non me gusta moito, paréceme demasiado seguidista, demasiado entusiasta do Psoe, aínda que igual é unha pose, vaite ti a saber.

Administracións Públicas pasa a mans de Elena Salgado, a ex-ministra de Sanidade, e dáselle a patada a Jordi Sevilla.

Sanidade pasará a estar en mans dun científico, Bernat Soria. A ver se desta vez funciona e non resulta coma en anteriores ocasións, nas que un bo científico ocupa un posto político e non consegue chegar ao público.

O certo é que este cambio a última hora, que segundo Zapatero serve para prepara-la seguinte lexistatura, está a ser empregado xa, e coma sempre, coma un signo de debilidade do seu goberno. A min os cambios parécenme ben, sobretodo en Vivenda e Cultura, onde as ministras que ocupaban eses cargos brillaban pola súa ineficacia. Claro que en só oito meses vai ser difícil avaliar se os cambios foron eficaces ou non. O tempo dirá.

chúzame

No Comments »

Hai un anaco estaba a ler o blog dunha das pensadoras da nosa era, a raparigha, cando de súpeto atopei unha das frases máis acertadas que veño de ler nos últimos tempos:

"Viaxar, durmir, namorar, son tres convites ao mesmo. Tres xeitos de ir a outra parte, a un lugar, a lugares que non sempre entendemos, que nunca gobernamos, que cada noite son distintos, e cada mañán deslúmbrannos e asústannos coma unha tarde de sarabia en outubro" -frase de Ángeles Maestretta modestamente traducida por min (sede benévolos)-

Mentres lía isto, comezou a soar unha das miñas cancións favoritas, e de súpeto, sen estar a facer nada extraordinario, sentinme ben. Coido que aínda me queda moito que camiñar e moito que pasar antes de chegar a sentirme como desexo: forte e feliz. Pero este é un bo camiño. As cousas ultimamente están a saír, dentro do que podo esperar, ben. A miña vida académica e a euskalduna finalizaron case ao mesmo tempo e a volta a casa está a ser mellor do que agardaba. E a partires de aí, mellorando.

As conversas de horas, as bágoas, os reproches e as desculpas valen a pena se o que conseguimos é seguir a ser atípicos, ser amigos pese a todo e face-lo que cremos que temos que facer, independentemente do que opinen os demais.

E aos demais, grazas aos que entendedes todo o que está a pasar, me apoiades e respetades. Ao resto tururú, teño tanto que facer de aquí en diante que non penso determe nin un minuto a prestarlle atención ao que teñades que dicir sobre algo que non entendedes. Algo que estades a anos luz de entender.

chúzame

2 Comments »

Esta mañán chorei de ledicia, por primeira vez en moito tempo (e emocionei ao meu pai, que falaba comigo por teléfono neses intres):

 Dereito da Información: 5'5 (e eu que pensaba que fixera un bo exame)

Historia Contemporánea e Cine: 7

Documental de creación: 7

Produción e realización en Radio: 8

Teoría da Comunicación Audiovisual: 8

Sistema Comunicativo español e vasco: 8

Comportamento Político: 9

Producción e Realización Audiovisuais: 9

... son Licenciada en Comunicación Audiovisual. Non o podo crer.

E o martes teño unha entrevista de traballo na Coruña, polo que recollo os meus bártulos bilboetas a todo correr e mañán a estas horas estarei subida nun autobús que me deixará de volta en Vincios. Quen me ía dicir que ía voltar a casa antes do que pensaba, antes do previsto, e con tan boas novas. Á vista do resultado, o teórico de conducir pode agardar... ogallá esta entrevista sexa mellor que as anteriores :-D

Vémonos en Churruca!

chúzame

No Comments »

Bob Dylan trabucouse cando dixo aquilo de 'Time passes slowly up here in the mountains'. Estes dez días pasaron tan rápido e teño a sensación de que os aproveitei tan mal que dá rabia ter que marchar. Esta noite toca volta a Bilbo para facer algúns trámites (e para, con sorte, estar un pouco máis preto dese L verde que tanto medo me dá). Non sei exactamente qué día hei vir de volta a Vincios, pero non creo que sexa moi tarde (tampouco quero adiantar acontecementos, a verdade).

De momento teño a sensación de que estes días foron, coma tantas outras veces, unha visita e non o que realmente significan: unha volta á orixe (coma Larsa). Nunca fun quen de asimilar dignamente as etapas de cambio, pero desta vez o certo é que teño moitas ganas de afronta-lo que en principio é o descalabro dos meus supostos plans de futuro e enfrontarme a esta nova etapa de cambios a tódolos niveis, a sabendas de que as persoas que me queren e ás que lle importo están aí, dando o seu apoio sen xulgar.

 Ao que ía, que sempre me vou camiño de Úbeda: grazas por escoitarme, por facer flan (mamá, quérote! :P), por darme aloxamento auriense, por tirarme das orellas por faltar ao meu compromiso compostelán, por facer plans para viaxes pendentes, por convidarme a concertos e animarme, por estar aí sen ter que pedilo e por convencerme de que este verán vai ser, cando menos, algo do que aprender. Que queda moito por diante! 

PD: Marta converteuse, sen eu velo, na gañadora do Primeiro premio da EIS de Vigo pola curtametraxe 'Sueños'. É ou non unha pequena xenio?

chúzame

1 Comment »