Despois do día da nai, que a miña pasou facendo unha oposición, despois da cea de curta -grazas, rapazas, porque fixen terapia e catarse- e despois dunha fin de semana de adicción... pouco queda xa que contar.

O mes de Maio comeza como rematou Abril: raro, confuso e con mil cousas bulindo na cabeza. O que quero, o que debo e o que fago son cousas completamente distintas, e agora mesmo vexo e sinto cambios que non podo explicar e que non axudan a porlle remedio a esta situación. E non, mamá, os complexos vitamínicos non serven para estas cousas.

Por sorte (parece mentira que eu vaia dicir isto) os exames, os traballos, a fin da rodaxe e a posprodución vanme ter ocupada por un tempo. Maio, pasa tan rápido coma os anteriores, que non teño ganas de pensar.

Chuzame! chúzame -